نوروز...
.
.
.
.
.
.
صدای بارون،
بوی بارون،
عطر بهار نارنج...
(تصحیح شد!)
ب.ا
+ نوشته شده توسط بانوی اردیبهشت در جمعه سی ام اسفند 1387 و ساعت
16:17 |
درباره وبلاگ
خدای خوبم
می دونم که هر وقت دلم بگیره تو هستی که گرفتگی دلمو باز کنی، هر وقت احساس تنهایی کنم این تویی که تنهایی منو پر می کنی، هر وقت غصه ای داشته باشم تویی که به درد دلم گوش می دی، هر وقت دچار مشکلی بشم فقط تو هستی که می تونی گره ی مشکل منو باز کنی.
پس باش، همیشه باش...
می دونم که هر وقت دلم بگیره تو هستی که گرفتگی دلمو باز کنی، هر وقت احساس تنهایی کنم این تویی که تنهایی منو پر می کنی، هر وقت غصه ای داشته باشم تویی که به درد دلم گوش می دی، هر وقت دچار مشکلی بشم فقط تو هستی که می تونی گره ی مشکل منو باز کنی.
پس باش، همیشه باش...
طراح قالب:
رضا امين زاده
Powered By
BLOGFA.COM
نمیدونم از سیاهی ِ سال ِ کهنه ست، یا از نحسی ِ سال ِ جدیدِ نیومده!
دوبار خرداد، حالا دوبار هم اسفند، به فاصله ی کمتر از هفت روز از هم...
اون هم رفت تا پایه ی این سیاهی رو محکم تر کنه!
ــ امروز، بیشتر از همه برای خودم گریه کردم. برای گناهانی که انجام دادم. یعنی خدا منو می بخشه؟!
ــ وسایل سفره ی هفت سین ِ امسال، تو اتاقم پهنه. هیچکی نیست حتی جمعشون کنه!
ــ امسال نوروز، سیاهه! سیاهِ سیاهِ!
ــ به یاد ِ همه ی عزیزانی که امسال، سال87، از دستشون دادیم...{کلیک کنید}
ب.ا
+ نوشته شده توسط بانوی اردیبهشت در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 و ساعت
19:21 |
ــ یه گوشه ی حیاط، مخصوص گنجشکاست. نون و برنج خیس خورده!
بابا گفت : دیروز گنجشکا داشتن غذا میخوردن، یهو دیدم یه گربه آروم آروم به اونا نزدیک میشه! یه لنگه دمپایی نثارش کردم!
من گفتم : آخی!
ولی نمیدونستم این آخی رو برای کدومشون گفتم! گنجشکا یا گربه ها!
ب.ا
+ نوشته شده توسط بانوی اردیبهشت در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387 و ساعت
14:2 |
دل مرده تر از آنم. حتی به لبخندی از سر ِاجبار!
...بمان! همانجا بمان! پشتِ تلخی ِ قهوه یِ فنجانم!
پشتِ چشمانِ غمگین ِ خسته ام.
پشتِ دیوار ِ بلندِ دایره ی تقدیر، به شعاع ِ تنهایی ام.
ب.ا
+ نوشته شده توسط بانوی اردیبهشت در شنبه سوم اسفند 1387 و ساعت
0:12 |