بهار ِ من...

 

عجب اشتباهی میکردم اگه با ماشین می اومدم بیرون! حیفِ پیاده روی تو این هوای بهاری نیست؟!
قدم زدن زیر ِ بارون، رد شدن از زیر ِ درختای نارنج که عطر ِ بهاریشون آدمو مدهوش میکنه.

نمیدونستم کجا دارم میرم، فقط می رفتمو می رفتو می رفتم. بدون ِ اینکه حتی به راهِ برگشت فکر کنم! میخواستم حسابی از راهِ رفتنم لذت ببرم!

 

                                                                                               ب.ا

 

 

 

 

چرا اینطوری شد؟ چرا شخصیتِ داستان زد به سرش؟ چرا اِنقدر دروغ به هم بافت؟ غصه ی غصه هام کم بود، حالا باید غصه ی دیوونگی ِ اونو هم بخورم؟! &-: نکنه یه روز به سرم بزنه منم اِنقدر دروغ بگم؟

 

 

                                                                                                             ب.ا

 

چقدر خوب بود!

کلی کاغذ باطله داشتم! به جای اینکه تیکه تیکه شون کنم بندازم سطل ِ زباله! یه چهار پایه کوچیک برداشتم! رفتم تو حیاط! یه گوشه ای از باغچه! چهار پایه رو گذاشتم! نشستم روش و دونه دونه کاغذا رو آتیش زدم! خیلی باحال بود! :D  

 

   

                                                                                         ب.ا